Gids stoffen - Wolvilt

Verwerking van wolvilt

Wolvilt is een soort vilt, dat vervaardigd wordt uit schapenwol. Het behoort tot de walkvilten en bestaat uit een erg moeilijk uit elkaar te halen vezelgoed, dat een textiele vlakke constructie biedt, zonder te zijn geweven. De wolvezels worden zolang met vochtigheid, warmte en wrijving behandeld, totdat aan het einde een homogeen textiel materiaal ontstaat. De grondstof wol wordt voor de verwerking gereinigd, gekamd en optioneel geverfd. Vervolgens worden de verschillende wolvezels door een mechanisch proces (het zgn. “”walken“”) ongeordend door elkaar gedraaid en vervilt. De schubben van de wolvezels gaan door het walken blijvend in elkaar grijpen en haken, waardoor een stabiele textiele stof ontstaat. Door verschillende manieren van verwerken kan wolvilt in meerdere variaties ontstaan. Er is wolvilt in zeer zachte en flexibele, maar ook in heel harde en stijve vormen. Bovendien is deze viltsoort een natuurproduct en kan milieuvriendelijk opgeruimd worden. Wolvilt is als klassieke werkstof in de geschiedenis van de civilisatie al lang bekend. De eerste vondsten die het gebruik van vilt aantonen, gaan terug in de nieuwe steentijd rond 6000 v. Chr. Deze bestonden uit resten van geperste dierharen. Nog oudere vondsten zijn alleen al slecht te vinden, omdat de grondstof erg goed te composteren is en daardoor allang zijn opgelost.

Wolvilt- een lange geschiedenis

De eerste mutsen uit wolvilt werden in het autonome, Mongoolse district Bayingolin in West-China wond 1800 v. Chr. gevonden. Verdere mutsen uit deze grondstof vond men rond 1500 v. Chr. in Denemarken en Noord-Duitsland in hunebedden. Maar ook in Noord- en Midden-Europa was de bijzondere vervaardiging van vilt al vroeg bekend. De vondsten met vilt uit het Altai gebergte uit de vijfde eeuw v. Chr. waren al bijzonder gelijkmatig van karakter en werden kunstzinnig met applicaties versierd. Vertellingen uit de literatuur van de Romeinen en Grieken en ook vondsten van werkplaatsen voor productie van vilt bij de opgravingen in Pompeji wijzen erop, dat het maken van vilt ook onder de mensen in de Oudheid al wijdverbreid en bekend was. Meesters in het vervaardigen van textiele constructies uit vilt waren echter de Tibetanen en Mongolen. Deze volkeren gebruikten de stof niet alleen voor kleding, maar bouwden zelfs hun tenten ermee. De fijnheden in de technieken en verwerkingsprocessen hebben zich in de loop van de eeuwen weliswaar veranderd, maar het grondprincipe en de grondstoffen zijn gelijk gebleven. Het vermoeden is zelfs, dat textiel uit vilt eerder bestond dan geweven textiel.

Praktische eigenschappen

Textiele producten uit wolvilt hebben veel positieve eigenschappen. Ze isoleren zeer goed tegen koud en hitte, dempen trillingen en geluid, slaan warmte op, hebben filterende eigenschappen en beschermen tegen vuil en mechanische beschadigingen. Bovendien dienen ze als vulmateriaal, zijn flexibel en reageren elastische op druk, waardoor ze niet kreukelen. Het is slecht ontvlambaar en zal eerst bij 320 °C gaan verkolen.

Natuurlijk materiaal overtuigt

Wolvilt kan erg veel vochtigheid opnemen en het in een meervoud van het eigen gewicht opslaan en weer afgeven. Vilt uit schapenwol is een ecologische- en economische grondstof, want het is biologisch afbreekbaar en schapen kunnen bijna overal ter wereld gedomesticeerd worden. Het is natuurlijk, huidvriendelijk, zacht en luchtdoorlatend, maar desondanks sterk, stevig en robuust. Vilt laat zich bovendien goed verven, snijden en zelf produceren, zodat veel mensen als hobby decoratieve kledingstukken en home accessoires of kunstwerken uit vilt vervaardigen (vilten).

Als textiele producten uit wolvilt slechts oppervlakkig vies geworden zijn, is het meestal voldoende het vilt met een borstel of een vochtige doek af te wrijven. Men kan het vilt ook schoonzuigen. Is het vilt erger bevuild, dan kan het met de hand gewassen worden. Maak het vilt nat, dan inwrijven met een volwasmiddel of shampoo en naderhand grondig uitspoelen. Na het drogen het vilt met de hand weer in vorm strijken en drukken. Men kan indien nodig, met hele licht stoom van de strijkijzer het nog wat bewerken.

De productie van vilt heeft in de afgelopen jaren opnieuw een stormachtige groei meegemaakt en vilt heeft door de vele positieve eigenschappen veel nieuwe markten veroverd. Hoewel in de laatste jaren veel nieuwe, geraffineerde kunststoffen werden ontwikkeld, konden deze het vilt niet verdringen. Vilt heeft buitengewone eigenschappen en is erg veelzijdig, waardoor de inzetbaarheid bijna grenzeloos is. Vilt kan niet alleen voor kleding en accessoires gebruikt worden, zoals voor hoeden, pantoffels, laarzen, jassen, sierraden, of sleutelaanhangers, maar ook in het huishouden en in industrie en techniek.

Weitere Produkte aus Filz

Vilt wordt bijv. voor tafelsets, onderzetters, meubelbescherming voor onder poten, decoratieve woningaccessoires, kussens of tapijten gebruikt. Verder kan het ook als materiaal voor isolatie van geluid, temperatuur of trillingen genomen worden, eveneens als bescherming tegen mechanische beschadigingen en komt bij verschillende industriële processen tot inzet, zoals in de auto- en vliegtuigindustrie. Men kent vilt ook bij muziekinstrumenten, zoals dempers van een piano. Textiele producten uit vilt zijn nagenoeg in alles branches te vinden en zijn vandaag de dag nauwelijks meer weg te denken uit het alledaagse bestaan.